وبلاگ شخصی محسن امانی

روزى رسول (ص) با اصحاب نشسته بود. جوانى نیرومند، صبح زود، بر ایشان بگذشت. یکى پرسید: «در این وقت صبح به کجا مى‏روى؟» گفت : «به دکانم در بازار.» گفتند : «دریغا! اگر این صبح خیزى او در راه خداى تعالى مى‏بود، نیک‏تر بود.» رسول (ص) گفت : «چنین مگویید، که اگر براى آن باشد که خود را از خلق بى‏نیاز کند و یا معاش پدر و مادر خویش یا زن و فرزند را تأمین کند، او در همین حال، در راه خدا گام بر مى‏دارد.»
و عیسى (ع) مردى را دید، گفت : «تو چه کار مى‏کنى؟» گفت : «عبادت مى‏کنم.» گفت : «قوت و غذا از کجا مى‏خورى؟» گفت : «مرا برادرى است که قوت مرا فراهم مى‏آورد.» عیسى (ع) گفت :«پس برادر تو از تو عابدتر است.»

—–

پ.ن : تعدادی از دوستان از کند آپدیت شدن وبلاگ ایراد گرفته اند! همچنین خواستار بحث بیشتری در مورد مسایل سیاسی هستند. انشاالله اگر خداوند تبارک و تعالی راضی باشد و وقت اجازه دهد خواهم نوشت …
پ.ن۲ : تاسوعا و عاشورای حسینی رو به همه ی دوست داران امام حسین و اهل بیت (ع) تسلیت عرض می کنم.
پ.ن۳ : پیشاپیش سال۲۰۱۰،عید کریسمس (تولد حضرت مسیح) رو تبریک عرض می کنم.

یک سال آقا (امام خمینی) با گروهی از دوستان به زیارت امام رضا (ع) رفته بود، وقتی که با همراهان به زیارت می رفت زودتر به خانه ای که کرایه کرده بودند بر می گشت و مشغول جارو کردن و آماده کردن چای می شد تا دوستانش از حرم برگردند. از امام پرسیدند :  چرا شما زیارت را مختصر کردید و زود برگشتید؟ فرمودند : ثواب این کارها کمتر از ثواب زیارت نیست.

حضرت موسى بن‏ جعفر از پدرانش نقل مى‏کند : هرگاه حضرت فاطمه (سلام الله علیها) دعا مى‏کرد، براى زنان و مردان مؤمن دعا مى‏کرد و براى خود دعا نمى‏کرد، به او گفته شد : چرا شما براى مردم دعا مى‏کنید، اما براى خودتان دعا نمى‏کنید؟
فرمود : اول همسایه آنگاه خانه.

استاد شیخ علی اکبر تهرانی :
انسان باید خودش را در جوانی بسازد؛ گرگِ پیر نمی درد چون عرضه اش را ندارد. اگر دوباره به او جان و توان بدهند همان گرگ است. انسان ها هم وقتی پیر می شوند همه مؤمن می شوند چون دیگر توان گناه ندارند.

در جوانی پاک بودن شیوه پیغمبریست
ورنه هر گبری به پیری می شود پرهیزگار

یکى را در پیش رسول (ص) مى‏گفتند که « وى بسیار نیرومند است. »
گفت : چرا؟
گفتند : با هر که کشتى گیرد، وى را بیفکند و بر همه کس غالب آید.
رسول (ص) گفت : قوى و مردانه آن کس است که بر خشم خود غالب آید، نه آن که کسى را بر زمین بیفکند.